Misschien moet ik dit blog wel weer nieuw leven inblazen

De roes van het pas leren naaien is al een tijdje voorbij. Nu golft de naai-goesting een beetje. De basis blijft naailessen volgen (dit jaar maar twee stuks: blouse en jurk met veel nieuwe technieken) daarnaast wil ik nog altijd lopen waar ik eigenlijk nog maar kan gaan.

Er is ook al een heuse naaidip geweest.

Het najaar deed me weer achter de machine kruipen en zelfs zin krijgen in een nieuwe en betere. Ik kocht me ondertussen de Bernette 38.

En o boy, wat een heerlijk toestel! Ik zat er al behoorlijk wat uren achter.

Al van in februari was ik in een femma-naaigroepje begonnen aan een jurk die eigenlijk ver boven mijn kunnen was. Bijgevolg was ze blijven liggen (ook omdat die naai-avonden danig in mijn nachtrust snoeiden) en toen werd het ook nog zomer en deed ik liever iets anders dan binnen zitten en het was ook een winterjurk… Excuses genoeg voor een uitsteller.

Van februari tot nu leerde ik wel al één en ander bij in de naailes en vorige zaterdag zag ik plots het licht en paste ik de mouwen in de jurk en zoomde de onderkant en de mouwen om. We hadden immers een verjaardag te vieren en gingen een hapje eten buitenshuis. Een nieuwe jurk past bij zo’n gelegenheid.

Een kast die uitpuilt met stoffen (ik mag er voorlopig geen meer kopen van mezelf) en nog naaigoesting deed me besluiten om hetzelfde patroon nogmaals te maken. De uitdaging van de moeilijke kraag had ik immers al een keer overleefd, de mouwen erin doen vooraleer de zijnaden te sluiten was ook veel simpeler (ook al mag dat volgens het boekje niet). Het ging m.a.w. op een drafje.

Hoewel drafje… Perfect draven is zo niet ik. Altijd moet ik wel met iets blunderen. Deze keer ben ik erin geslaagd om het achterpand helemaal scheef te knippen onderaan. Eerst dacht ik dat ik de naadwaarde niet mee geknipt had maar blijkbaar kan het nog slechter. Ik had rechts van het stuk wel naad en links geen. Vertel dat aan een serieuze mens 🙂

fullsizeoutput_28a8

Enfin, ik paste er een mouw aan. Twee letterlijke en een figuurlijke.

fullsizeoutput_28a6

Ik maakte de jurk nummer 24 uit Knipmode van januari 2017 en uiteindelijk kwam ik tot dit resultaat:

De stof, een super zachte tricot komt van bij Driessen

Ik vrees alleen dat ik nu nog een bijkomend kledingstuk ga moeten kopen wegens zeer dunne stof en geen zin om voering te maken. Iets uit grootmoeders tijd en waarvan ik had durven zweren om dat nooit te dragen.

Zoiets

U vertelt het toch niet verder hé?

 

Advertenties

In de ‘sjakosj’

Dat ik nog wel eens een tas wou maken, of twee, of drie 🙂

En dat ik bovendien een gemakkelijk patroon met stap voor stap werkwijze vond.

De Vink-tas nl.

Dat ik eerst echt het patroon volgde en tot dit resultaat kwam :

IMG_8098

Een uit de kluiten gewassen shopper in goedkope (Zeeman denk ik, iets van lang geleden) toile-cirée. Een probeersel waar Jeroen Meus misschien blij zou mee zijn 🙂

En dan wilde ik dat wel eens met stof doen, maar dan een stuk kleiner :

IMG_8096

Ik kreeg het voor mekaar dat ik 1 van de riemen er gedraaid op stikte (en dat maar zag toen ik met mijn tas ging stoefen bij de dochters). Daarom dus dat er bovenaan een stukje voering is aan een riem (ik knipte die nl door om niet heel mijn tas weer los te moeten tornen)

En toen babbelde ik met Heidi over kringloopstofjes en gaf ze me een afgedankte jurk mee (wegens zij enkele maten versmald). Mooie stof indeed !

IMG_8071

… en maakte ik deze tas. IMG_8097

Niet helemaal het Vink-model, want de riem hangt (zeer amateuristisch) anders. Goeie naaisters zien ook dat de zak niet helemaal in het midden staat, maar dat was enkel om het patroon in de stof te laten doorlopen.

Ja, ja, ik weet me soms eens te amuseren …

Stof tot nadenken

… of juist niet ?

Ik heb voorlopig alleszins stof genoeg. Om mezelf daarvan te verzekeren legde ik alles eens samen op mijn naaitafel :

IMG_8088IMG_8087IMG_8089

Zaterdag ging ik nog eens kringwinkelen, op een plaats waar ik nog nooit kwam bovendien. En het leek wel of ik met mijn gat in de boter was gevallen.

Waarschijnlijk heeft een gestopte stoffenwinkel zijn voorraad daarheen gebracht, en bovendien is alles daar netjes per couponnetje gesorteerd met de afmetingen erop. Ik moest me serieus inhouden of ik had de halve voorraad meegenomen.

Alles samen kocht ik 15 coupons stof, 2 soorten sierband en 5 ritsen voor de luttele prijs van €27,40.

Ik ben gek van de retrostof met gouden ondertoon, al heb ik geen flauw idee wat ik er mee ga aanvangen. Van twee stoffen wil ik alleszins een jurk (effen blauw en effen rood) en dan is er nog een donkerblauwe zijdeachtige stof waar ik ooit een bloes wil van maken. D.w.z. met véél tijd en boterhammen, ik vergeet immers altijd dat ik nog niet veel kan.

Met al de rest van de stoffen laat ik mezelf toe om veel te prutsen, ik doe daar immers niemand kwaad mee 🙂

 

Met de Rolls Royce en de Lada

Na weken twijfelen, deed ik het toch. Ik kocht me een overlockmachine (Bernina 700D). Meteen werd ik de trotse eigenares van een goeie machine (de Rolls) en mijn naaimachine, een Aldi-koopje (de Lada)IMG_8076

De nieuwe koop deed ik vorige week dinsdag. Ongeduldig als ik was wou ik daar dan ook meteen mee aan de slag. Het bedraden was me éénmaal getoond in de winkel, en ik was zo naïef om te denken dat ik dat wel zou kunnen.

Niet dus. Een hele avond prutsen, er ’s nachts van dromen, en dan maar in de naailes afspreken met een collega (met hetzelfde merk machine) om vrijdag tot bij haar te gaan om het (toen verdomde) ding in te rijgen.

Maar toen was er You Tube, met een stap voor stap filmpje. Ik kan niet zeggen hoe vaak ik op de pauzeknop heb moeten duwen, maar uiteindelijk kreeg ik mijn machine aan de praat. Hoera en oef !

Voor de naailes had ik al redelijk wat materiaal liggen dat gelockt moest worden, dus na een paar proeflapjes ging ik daarmee aan de slag.

Voorlopig lock ik nog met 4 draden, het kan ook met 3, maar de finesses van mijn machine zijn mij nog niet bekend. En ik heb nu zó gesukkeld met dat inrijgen dat ik het voorlopig op 4 draden hou. In maart mag ik nog twee namiddagen cursus volgen in de winkel waar ik het toestel kocht. Tot zolang ga ik er niet veel aan prutsen.

Gisteren zette ik nog een tas ineen, kwestie van me eens goed te laten gaan. 90% is met de lockmachine gebeurd, enkel kleine afwerkingen deed ik met de naaimachine (en die zijn het minste gelukt).

En dit is het resultaat :

IMG_8074

Het bedenkelijke gezicht van mijn jongste en de bijhorende “mama, wat een lelijke stof” heeft u niet gehoord toch hé ?

Naaihonger

En de bijhorende frustratie om het nog niet kunnen …

Ik kreeg voor kerst het La Maison Victor-Jurkenboek cadeau. Een verrassing was dat niet, ik geef genoeg cadeautips aan mijn medemensen om geen onbruikbare/lelijke/… geschenken te krijgen.

Ik was al bezig aan een jurk (kringloopgordijnstofje, ik ‘mishandel’ niet graag mooie dure stoffen), en gisteren wou ik die afwerken. Ik had voornamelijk problemen met de hals.

Toen ik de patronen die bij het boek horen ter hand nam om daarin eventueel soelaas te zoeken, maakte een lichte paniek zich van mij meester.

Hoe ik in godsnaam een jurk voor mij kan overtekenen uit die wirwar van lijntjes … ik zag even het bos niet door de bomen.

Ik weet het wel, er zit daar wel een logica achter, maar ik laat het nog even zo.  In de plaats van de jurk, nam ik twee tafelkleden onder handen.

Ik heb nl een salontafel met een glazen blad. Ja, ik weet het, horror om proper te houden. Stof, vingers, je ziet daar echt alles op. Daarom had ik al een hele tijd een tafelkleedje erop liggen, maar dat lag dan weer niet mooi omdat het glas in een opstaande rand van de tafel ligt.

Dan maar een een rand rondom het tafelkleed gestikt, rekker erdoor, en nu ziet dat er perfect uit. Dat ik daar niet eerder op gekomen ben !

Dezelfde kuur kreeg de organza die mijn eettafel siert (ik zie graag een blote houten tafel, maar helaas heeft die van mij na 25 jaar al enige krasjes op zijn ziel) Niets geen rafels meer te zien nu en dat lichte stofje blijft nu ook veel beter op zijn plaats. Hoera voor simpele acties !

Op die manier kon ik toch ook wat naaien. Voor het grotere werk zal ik helaas nog wat geduld moeten hebben.

Ik kan wel al uitkijken naar de tas die we in de naailes gaan maken. Woensdag mogen we daaraan beginnen. Ik kan niet wachten !

De naailesschort

Laat ik ze maar visueel voorstellen : Het model die ze showt is mijn model man die me fantastisch heeft geholpen bij het bereiden van onze kerstavond maaltijd. (mijn keuken delen was na al die jaren alleen koken niet evident)

1010773_883396761778905_8914042116919941166_n

(nooit gedacht dat ik nog een ‘schortenmens’ zou worden, allemaal de schuld van de naailessen!)

Zijn schort dus : stofje van Ikea (€5/m denk ik), zie nekeer naar die opgenaaide zak (als je hem niet ziet, net boven de blokjeslijn) hoe goed heb ik het patroon in de stof niet laten doorlopen (stoef, stoef). Buiten beeld heeft de nekband ook een knoopsgat en een knoop, de binders en de naden zijn 1000x beter afgewerkt dan bij de eerdere schorten (sorry Mrs Brubeck)

Al vond ik de ruitenschort een stuk mannelijker, de naailesschort is me gewoon te groot (lees breed) en ik heb geen ambities om daar in te groeien 🙂