In de ‘sjakosj’

Dat ik nog wel eens een tas wou maken, of twee, of drie 🙂

En dat ik bovendien een gemakkelijk patroon met stap voor stap werkwijze vond.

De Vink-tas nl.

Dat ik eerst echt het patroon volgde en tot dit resultaat kwam :

IMG_8098

Een uit de kluiten gewassen shopper in goedkope (Zeeman denk ik, iets van lang geleden) toile-cirée. Een probeersel waar Jeroen Meus misschien blij zou mee zijn 🙂

En dan wilde ik dat wel eens met stof doen, maar dan een stuk kleiner :

IMG_8096

Ik kreeg het voor mekaar dat ik 1 van de riemen er gedraaid op stikte (en dat maar zag toen ik met mijn tas ging stoefen bij de dochters). Daarom dus dat er bovenaan een stukje voering is aan een riem (ik knipte die nl door om niet heel mijn tas weer los te moeten tornen)

En toen babbelde ik met Heidi over kringloopstofjes en gaf ze me een afgedankte jurk mee (wegens zij enkele maten versmald). Mooie stof indeed !

IMG_8071

… en maakte ik deze tas. IMG_8097

Niet helemaal het Vink-model, want de riem hangt (zeer amateuristisch) anders. Goeie naaisters zien ook dat de zak niet helemaal in het midden staat, maar dat was enkel om het patroon in de stof te laten doorlopen.

Ja, ja, ik weet me soms eens te amuseren …

Advertenties

Stof tot nadenken

… of juist niet ?

Ik heb voorlopig alleszins stof genoeg. Om mezelf daarvan te verzekeren legde ik alles eens samen op mijn naaitafel :

IMG_8088IMG_8087IMG_8089

Zaterdag ging ik nog eens kringwinkelen, op een plaats waar ik nog nooit kwam bovendien. En het leek wel of ik met mijn gat in de boter was gevallen.

Waarschijnlijk heeft een gestopte stoffenwinkel zijn voorraad daarheen gebracht, en bovendien is alles daar netjes per couponnetje gesorteerd met de afmetingen erop. Ik moest me serieus inhouden of ik had de halve voorraad meegenomen.

Alles samen kocht ik 15 coupons stof, 2 soorten sierband en 5 ritsen voor de luttele prijs van €27,40.

Ik ben gek van de retrostof met gouden ondertoon, al heb ik geen flauw idee wat ik er mee ga aanvangen. Van twee stoffen wil ik alleszins een jurk (effen blauw en effen rood) en dan is er nog een donkerblauwe zijdeachtige stof waar ik ooit een bloes wil van maken. D.w.z. met véél tijd en boterhammen, ik vergeet immers altijd dat ik nog niet veel kan.

Met al de rest van de stoffen laat ik mezelf toe om veel te prutsen, ik doe daar immers niemand kwaad mee 🙂

 

Met de Rolls Royce en de Lada

Na weken twijfelen, deed ik het toch. Ik kocht me een overlockmachine (Bernina 700D). Meteen werd ik de trotse eigenares van een goeie machine (de Rolls) en mijn naaimachine, een Aldi-koopje (de Lada)IMG_8076

De nieuwe koop deed ik vorige week dinsdag. Ongeduldig als ik was wou ik daar dan ook meteen mee aan de slag. Het bedraden was me éénmaal getoond in de winkel, en ik was zo naïef om te denken dat ik dat wel zou kunnen.

Niet dus. Een hele avond prutsen, er ’s nachts van dromen, en dan maar in de naailes afspreken met een collega (met hetzelfde merk machine) om vrijdag tot bij haar te gaan om het (toen verdomde) ding in te rijgen.

Maar toen was er You Tube, met een stap voor stap filmpje. Ik kan niet zeggen hoe vaak ik op de pauzeknop heb moeten duwen, maar uiteindelijk kreeg ik mijn machine aan de praat. Hoera en oef !

Voor de naailes had ik al redelijk wat materiaal liggen dat gelockt moest worden, dus na een paar proeflapjes ging ik daarmee aan de slag.

Voorlopig lock ik nog met 4 draden, het kan ook met 3, maar de finesses van mijn machine zijn mij nog niet bekend. En ik heb nu zó gesukkeld met dat inrijgen dat ik het voorlopig op 4 draden hou. In maart mag ik nog twee namiddagen cursus volgen in de winkel waar ik het toestel kocht. Tot zolang ga ik er niet veel aan prutsen.

Gisteren zette ik nog een tas ineen, kwestie van me eens goed te laten gaan. 90% is met de lockmachine gebeurd, enkel kleine afwerkingen deed ik met de naaimachine (en die zijn het minste gelukt).

En dit is het resultaat :

IMG_8074

Het bedenkelijke gezicht van mijn jongste en de bijhorende “mama, wat een lelijke stof” heeft u niet gehoord toch hé ?

Naaihonger

En de bijhorende frustratie om het nog niet kunnen …

Ik kreeg voor kerst het La Maison Victor-Jurkenboek cadeau. Een verrassing was dat niet, ik geef genoeg cadeautips aan mijn medemensen om geen onbruikbare/lelijke/… geschenken te krijgen.

Ik was al bezig aan een jurk (kringloopgordijnstofje, ik ‘mishandel’ niet graag mooie dure stoffen), en gisteren wou ik die afwerken. Ik had voornamelijk problemen met de hals.

Toen ik de patronen die bij het boek horen ter hand nam om daarin eventueel soelaas te zoeken, maakte een lichte paniek zich van mij meester.

Hoe ik in godsnaam een jurk voor mij kan overtekenen uit die wirwar van lijntjes … ik zag even het bos niet door de bomen.

Ik weet het wel, er zit daar wel een logica achter, maar ik laat het nog even zo.  In de plaats van de jurk, nam ik twee tafelkleden onder handen.

Ik heb nl een salontafel met een glazen blad. Ja, ik weet het, horror om proper te houden. Stof, vingers, je ziet daar echt alles op. Daarom had ik al een hele tijd een tafelkleedje erop liggen, maar dat lag dan weer niet mooi omdat het glas in een opstaande rand van de tafel ligt.

Dan maar een een rand rondom het tafelkleed gestikt, rekker erdoor, en nu ziet dat er perfect uit. Dat ik daar niet eerder op gekomen ben !

Dezelfde kuur kreeg de organza die mijn eettafel siert (ik zie graag een blote houten tafel, maar helaas heeft die van mij na 25 jaar al enige krasjes op zijn ziel) Niets geen rafels meer te zien nu en dat lichte stofje blijft nu ook veel beter op zijn plaats. Hoera voor simpele acties !

Op die manier kon ik toch ook wat naaien. Voor het grotere werk zal ik helaas nog wat geduld moeten hebben.

Ik kan wel al uitkijken naar de tas die we in de naailes gaan maken. Woensdag mogen we daaraan beginnen. Ik kan niet wachten !

De naailesschort

Laat ik ze maar visueel voorstellen : Het model die ze showt is mijn model man die me fantastisch heeft geholpen bij het bereiden van onze kerstavond maaltijd. (mijn keuken delen was na al die jaren alleen koken niet evident)

1010773_883396761778905_8914042116919941166_n

(nooit gedacht dat ik nog een ‘schortenmens’ zou worden, allemaal de schuld van de naailessen!)

Zijn schort dus : stofje van Ikea (€5/m denk ik), zie nekeer naar die opgenaaide zak (als je hem niet ziet, net boven de blokjeslijn) hoe goed heb ik het patroon in de stof niet laten doorlopen (stoef, stoef). Buiten beeld heeft de nekband ook een knoopsgat en een knoop, de binders en de naden zijn 1000x beter afgewerkt dan bij de eerdere schorten (sorry Mrs Brubeck)

Al vond ik de ruitenschort een stuk mannelijker, de naailesschort is me gewoon te groot (lees breed) en ik heb geen ambities om daar in te groeien 🙂

Een eerste jurk

Ik heb het gevonden, dé hobby waarbij ik mijn geduld niet verlies.

Vorige vrijdag heb ik de hele dag gespendeerd aan het maken van een jurk. Na eerder al twee prototypes te maken uit een oud flanellen laken (mijn jongste dochter en ik slapen nu super zacht en warm in een assortie slaapkleed) wou ik nu toch eens voor echt werken.

Ik printte een patroon uit van een naaiblog (ik weet al niet meer van wie) en ging aan de slag. Het patroon toonde een boothals, maar ik had me het idee in het hoofd gehaald om daar een brede rolkraag aan te zetten (wij noemen dat een ‘spekelbak’)

Uiteindelijk heeft de kraag het niet gehaald, wegens niet goed vallen, al het diepe nadenken ten spijt van hoe die erop te zetten. Ik heb soms het gevoel van met hogere wiskunde bezig te zijn, hoogst waarschijnlijk ga ik rimpels bijkweken van dat naaien 🙂

Na vrijdag en zaterdagvoormiddag bezig geweest te zijn, liet ik het project wat rusten, want ik wist niet hoe de hals af te werken. Uiteindelijk liep ik gisteren een Veritas-winkel binnen en kocht daar een fluwelen band. ’s Avonds nog werkte ik de jurk af en kwam ik tot dit resultaat :

IMG_8017

Stof : licht flanel (beetje te dun eigenlijk, maar het kan er mee door) uit de Kringloopwinkel, fluwelen band, Veritas

Ik kocht me vandaag nog wol met kaki ondertoon en wat kleuraccentjes, vermits de rolkraag niet gelukt is ga ik dat oplossen met een sjaal. Een beetje noodzaak, want nu een licht truitje onder dat kleedje steken is niet mooi aan de hals.

Wordt dus vervolgd !